Search This Blog

Showing posts with label 99. சனாதன தருமம். Show all posts
Showing posts with label 99. சனாதன தருமம். Show all posts

Wednesday, 6 June 2018

சனாதன தருமத்தில் பல தெய்வ வழிபாடு ஏன்?


முன்னுரை

"'லிங்காயத்' என்று அழைக்கப்படும் வீரசைவத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பிரிவினரை ஒரு தனி மதமாக அறிவிக்கலாம்" என்று அப்போதைய கர்நாடக அரசு வலியுறுத்திய பொழுது பாகிஸ்தானிலிருந்து (!) ஒரு அம்மையார் பிரபலமான ஒரு சமூக வலைத்தளத்தில் “லிங்காயத் என்பது ஒரு தனி மதம்தான். இந்து மதத்தில் 33 கோடி தெய்வங்கள் உள்ளனர். லிங்காயத் பிரிவினர் ஒரே தெய்வத்தை வழிபடுகின்றனர் அன்றோ?” என்று ஒரு பதிவு இட்டார். சிலர் அவரைச் சாடி பதிவுகள் இட்டனர். “விகிபீடியாவில் பார்த்தத்தைச் சொன்னேன். என் தவறைச் சுட்டிக்காட்டுங்களேன்! திருத்திக்கொள்கின்றேன்," என்று பின்பு வருந்தியும் இருந்தார்.

"சனாதன தருமத்தில் ஏன் இவ்வளவு தெய்வங்கள்?? அவர்களை அடைய ஏன் இவ்வளவு வழிகள்?? 'இதுதான் பரம்பொருள் - இறையடியை அடைய இதுதான் வழி - இதுதான் ஜீவனின் / இவ்வாழ்வின் தத்துவம்' என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்வதை விட்டு ஏன் இவ்வாறு குழப்பவேண்டும்??" என்று பலரும் நினைக்கின்றனர்.

ஆனால் இது சனாதன தருமத்தின் பலம் - பலவீனம் அல்ல!! அந்நியர்களின் படையெடுப்புக்கள், பற்பல மதமாற்றங்கள் போன்ற தடைக்கற்கள் யாவற்றையும் கடந்து இன்றும் சனாதன தருமம் கம்பீரமாக நிற்பதற்கு இதுவும் ஒரு முக்கிய காரணம்! இது பற்றிய உண்மைகளை வழக்கம்போல் பெரியோர்களிடம் கேட்டதையே தெரிவிக்கின்றேன்.


ஜீவாத்மாக்களின் மனப்பக்குவங்கள் வேறுபடும்

நம் ஊர் சோதிடர்களிடம் கேட்டுப்பாருங்கள். எளிய ஆனால் சீரிய பரிகாரங்கள் கூறினால் எல்லோருக்கும் எளிதில் திருப்தி ஏற்படாது. "தினமும் இராம நாமம் 16 முறை சொல்லிவாருங்கள்" என்றால் சிலருக்கு எளிதில் நம்பிக்கை பிறக்காது. இதே "48 நாள்கள் காலை ஒரு வேளையாவது பாலும் பழமும் மட்டும் அருந்தி ஞாயிற்றுக்கிழமை தோறும் ஸ்ரீஇராமரை 18 முறை வலம் வந்து சந்நிதியில் 5 நெய் தீபம் ஏற்றுங்கள்" என்றால் நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொள்வர். சிலர் திடமான நம்பிக்கையுடன் மனமுருக தினமும் 16 முறை சொல்லி வேண்டிய வரங்கள் பெறுவர். சிலர் 'கடவுளிடம் விட்டுவிடுவேன். அவர் பார்த்துக் கொடுப்பதை ஏற்றுக்கொள்வேன்' என்று அமைதியாக இருந்துவிடுவர்.

மனப்பக்குவம் என்பது எல்லோருக்கும் ஒன்றுபோல் இருப்பதில்லை. ஏன்? ஒவ்வொருவரும் தத்தம் ஆன்மீகப் பயணத்தில் அவரவர் முற்பிறவிகளில் ஏற்பட்ட அனுபவங்களின்படி ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு ஆன்ம முதிர்ச்சியை அடைந்திருப்பர். அதற்கேற்ப ஒவ்வொருவரின் ஆன்மீக வேட்கைகள், ரசனைகள், மன உறுதியின் எல்லை ஆகியவை வேறுபட்டு இருக்கும்.

இந்த ஒரு உண்மையைப் சரியாகப் புரிந்துகொண்டாலே பல தெய்வங்கள் ஏன்? பல வழிபாட்டு முறைகள் ஏன்? பக்தியில் பல மனோபாவங்கள் ஏன்? என்ற அத்தனைக் கேள்விகளுக்கும் விடை கிடைக்கும்! அது மட்டும் அல்ல - சனாதன தருமத்தில் ஊன்றியவர்கள் மதமாற்றத்தில் ஏன் ஈடுபடுவதில்லை என்றும் விளங்கும்!


மறைகளின் கருணை

இறைவனின் மூச்சுக்காற்று என்று விவரிக்கப்படும் வேதங்களுக்கு 1000 தாய் தந்தையரின் அன்பை ஒன்று சேர்த்தால் எவ்வளவு அன்பு உருவாகுமோ அவ்வளவு அன்பு ஒவ்வொரு ஜீவாத்மா மேலும் பாகுபாடின்றி உண்டு.

அதனால்தான் "இதுதான் பரம்பொருள் - அடைய இதுதான் வழி" என்று எளிதில் அறுதியிட்டுச் சொல்லமுடியாத வண்ணம் மறைத்துச் சொல்லியதோடு நில்லாமல் அவரவர் ரசனைக்கு ஏற்ப பல தெய்வங்கள், பல வழிபாட்டு முறைகள், தெய்வத்தை அடைய பல வழிகள் என்று இயம்பின. இறைவன் இது ஒவ்வொன்றையும் கருணையுடன் ஏற்றுக்கொள்கின்றன என்பதுதான் அழகே!

தத்துவங்களில் அத்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம், த்வைதம் என்று இறைவனுக்கும் ஜீவனுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன என்பதிலும் ஜீவனின் மோட்சம் என்பது என்ன என்பதிலும் பல கண்ணோட்டங்கள்! அவ்வளவு ஏன் - யார் பரம்பொருள் என்பதிலேயே சைவம், வைணவம் என்று பற்பல கண்ணோட்டங்கள்!!

இந்தக் கருத்துக்களைத்தான் நம்மாழ்வாரும் "அவர் அவர் இறையவர் குறைவு இலர் * அவர் அவர் விதி வகை அடைய நின்றனரே" என்றும் "வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே" என்றும் இரத்தினச் சுருக்கமாகப் பாடினார்.


மறைகளின் தீர்க்கதரிசனமும் மகான்களின் அவதாரங்களும்

கருணையுடன் செய்த மேற்கூறிய ஏற்பாடோடு இறைவன் நிற்கவில்லை! வேதங்கள் போற்றும் சனாதன தருமத்தைக் காப்பதில் இறைவனின் ஊற்றம் அலாதியானது.

யுகங்கள் தோறும் தருமத்தில் நாட்டம் குறையும் என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இறைவனின் எதிர்பார்ப்பும் குறைகின்றது - தருமம் தழைக்கும் சத்திய யுகத்தில் கடுமையான தவங்களால் மட்டுமே அடையக்கூடிய வரங்களைத் தருமம் பலம் குறைந்திருக்கும் கலி யுகத்தில் இறைவனின் திருநாமங்களைப் பாடியே பெறமுடியும்! ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் போன்ற மகான்கள் கலியுகத்தில் பிறந்ததின காரணமும் இதுதான்.

எப்பொழுதெல்லாம் தருமம் துயர் அடைகின்றதோ அப்பொழுதெல்லாம் இறைவன் நேரடியாகவோ அல்லது தமது உயிர் போன்ற மகான்களையோ அனுப்பி தருமத்தைக் காக்கின்றான்.

* பௌத்தம், சமணம் ஆகிய மதங்களில் ஈடுபாடு கொண்டு பலரும் வேதங்கள் போற்றும் வைதீக மதத்தை விட்டுச் சென்ற பொழுது ஸ்ரீ ஆதிசங்கர பகவத்பாதரின் அவதாரம் நிகழ்ந்தது.
* இஸ்லாமியர்கள் தலையெடுத்த காலத்தில் ஸ்ரீ இராமானுசரின் அவதாரம் நிகழ்ந்தது.
* ஸ்ரீ வியாசராய தீர்த்தர், ஸ்ரீ ராகவேந்திரர், ஸ்ரீ சமர்த்த இராமதாஸர் போன்ற மகான்களின் பெருமையைக் கண்டு இஸ்லாமிய மன்னர்களின் அநீதிகள் குறைந்தன.


ஏன் சனாதன தருமத்தைச் சேர்ந்தவர் எவரும் மதமாற்றத்தில் ஈடுபடுவதில்லை?

வேதங்களுக்குப் புறம்பான மதத்தினர் போற்றும் தெய்வங்களையும் இறைவன் அந்தச் சமுதாயத்தினருக்குச் செய்த ஒரு ஏற்பாடாகவே சனாதன தருமம் பார்ப்பதால் அவர்கள் மீது வெறுப்பை உமிழ்வது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. "ஒவ்வொரு ஜீவன் உள்ளும் பரமன் உறைகின்றான்; அவர்களது ஆன்மாக்களும் இறைவனின் பிள்ளைகளே; இந்தப் பிறவியில் அவர்கள் செய்யும் இறைவழிபாடும் நல்வினைகளும் வீணாகா; அவர்களும் நம்மைப் போலவே படிப்படியாய் முன்னேற்றம் அடைவர் - ஒரு நாள் பிறப்பிறப்புச் சூழலிலிருந்து விடுபட்டு மோட்சம் அடைவர்" என்ற ஒரு உயர்ந்த கண்ணோட்டம்.


முடிவுரை

சனாதன தருமத்தின் இந்த அளப்பரிய கருணையையும் தீர்க்க தரிசனத்தையும் பெருந்தன்மையையும் புரிந்துகொள்ளமுடியாத ஆங்கிலேயர்கள் நம் எல்லோரையும் இந்துக்கள் என்று அழைக்க இன்று அதுவே நிலைத்துவிட்டது. இதுவும் ஒரு வகையில் நன்மைதான். ஒரு குடையின் கீழ் ஒன்றுபடுவோம். சனாதன தருமம் தழைக்க அவரவர் விரும்பும் தெய்வத்தை மனமுருக வேண்டுவோம்.

*** "செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர்" ***


Thursday, 31 May 2018

யுகம் யுகமாகத் திகழும் தமிழகம்


யுகம் யுகமாகத் திகழும் தமிழகம்


Image Credit: https://pbase.com/svami/image/91766806


முன்னுரை


இதிகாச புராணங்கள் யாவும் வரலாற்று உண்மைகள். முன்னோர்கள் காலத்தை வெறும் ஆண்டுகள், நூற்றாண்டுகள் என்பதோடு நின்றுவிடாமல் யுகங்கள், கல்பங்கள், மன்வந்திரங்கள் என்று பலவாகப் பிரித்தனர்.

ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பல லட்சம் ஆண்டுகள் உள்ளன.

தமிழர்களைப் பற்றி முந்தைய யுகங்களிலேயே இதிகாச புராணங்களில் பேசப்பட்டுள்ளது. சில எடுத்துக்காட்டுக்கள் இதோ:




சத்திய யுகத்தில் தமிழர்கள் பற்றிய குறிப்பு


இதுவே முதல் யுகம். இந்த யுகக் காலத்தில் திருமால் கருடப் புள்ளூர்ந்து கஜேந்திரன் என்ற யானைக்கு அருள் செய்தார். இந்தக் கடந்தகால நிகழ்வைப் பற்றிப் பேசும்போது ஸ்ரீசுக முனிவர் கூறுவது:

ஸ்ரீமத் பாகவதம், 8-ம் ஸ்கந்தம், 4-ம் அத்தியாயம்:

"இந்த கஜேந்திரன் என்ற யானை முற்பிறவியில் திராவிடதேசத்தில் இந்திரதியும்னன் என்ற உயர்ந்த பாண்டிய மன்னனாகப் பிறந்தான். வனம் சென்று தவம் செய்யும் காலம் வந்தபோது மௌன விரதம் மேற்கொண்டு குலாசாலம் என்கிற மலய மலைச் சாரலில் திருமால் மீது மனத்தைச் செலுத்தி வாழ்ந்துவந்தான்.

ஒரு நாள் அகத்திய முனிவர் தம் சீடர்களுடன் அங்கு வந்தபோது அவன் அவரைக் கவனியாமல் தியானத்தில் மூழ்கியிருக்க, அதனால் சினந்த முனிவர் இவனை யானையாகும்படிச் சபித்தார்."

குலாசலம் என்ற மலய மலைதான் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தெற்கில் இருக்கும் பொதிகை மலை. அகத்திய முனிவர் பற்றிய குறிப்பும் தென்னாட்டில் நடந்த ஒரு புராண நிகழ்வில் கிடைத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.




திரேதா யுகத்தில் தமிழர்கள் பற்றிய குறிப்பு


இது இரண்டாம் யுகம். ஸ்ரீவால்மீகி முனிவர் இயற்றிய இதிகாச இரத்தினமான இராமாயணத்தில் அன்னை சீதையைத் தேடச் சுக்கிரீவன் படைகளை அனுப்பும் சமயம் தென்னகத்தை வருணிக்கும் பொழுது கூறியது:

ஸ்ரீமத் இராமாயணம், கிஷ்கிந்தா காண்டம், சர்கம் 41:

"கோதாவரி நதியோடும் தண்டக வனத்தைத் தாண்டி ஆந்திரம், புண்டிரம், சோழம், பாண்டியம், கேரளம் ஆகிய தேசங்களில் நன்றாகத் தேடுங்கள். செழிப்பானதும் சந்தன மரங்கள் நிறைந்ததுமான மலய மலையிலும் தேடுங்கள்.

குறிப்பு: சுலோகத்தில் இதே வார்த்தைகள் - சோழம், பாண்டியம், கேரளம் - உள்ளன.

தேவ கன்னிகைகள் விளையாடும் தெய்வீகக் காவிரி ஆற்றினைத் தாண்டிச் சென்றால் உயர்ந்தவரும் ஆதவனைப்போல் மின்னுபவருமான அகத்திய முனிவரை மலய மலையின் உச்சியில் காண்பீர்கள். அவரது உத்தரவு பெற்றபின் முதலைகள் வாசம் செய்யும் பெரும் நதியான தாமிரபரணியை அடைவீர்கள். அந்தப் பாண்டிய நாட்டின் கபாடபுரம் என்ற ஊரைக் காண்பீர்கள். அங்கும் தேடுங்கள்.

பின்பு தெற்குக் கடலை அடைவீர்கள். அருகில் உள்ள மகேந்திர மலையின் ஒரு பகுதியை அகத்திய முனிவர் முன்னொரு காலத்தில் கடலில் அழுத்தினார். இந்த மலையிலிருந்துத் தாவியே கடலைத் தாண்ட முடியும்."

பாகவதத்தில் உள்ளபடியே இராமாயணத்திலும் பொதிகை மலையைப் பற்றியும் தமிழகம் (கேரள, சோழ, பாண்டிய நாடுகள்) பற்றியும், அகத்திய முனிவரைப் பற்றியும் பேசப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.




துவாபர யுகத்தில் தமிழர்கள் பற்றிய குறிப்பு


இது மூன்றாவது யுகம். ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது ஸ்ரீசுக முனிவர் அருளியது:

ஸ்ரீமத் பாகவதம், 11-ம் ஸ்கந்தம், 5-ம் அத்தியாயம்:

“கலி யுகத்தில் திராவிட நாட்டில் நாராயணனின் தூய அடியார்கள் பலரைக் காணலாம்.
  • தாமிரபரணி
  • கிருதமாலை (வைகை)
  • பாலாறு
  • மிகவும் உயர்ந்ததாம் காவிரி
  • மகாநதி (பெரியாறு)
போன்ற நதிகளின் கரைகளில்
அவர் இருப்பர்.”

இதனை ஆழ்வார்கள் மற்றும் இராமானுசன் அடிபணிந்த ஸ்ரீவைணவத் தொண்டர்களைக் குறிப்பதாகப் பெரியோர் பணிப்பர்.

இந்தக் குறிப்பினைக் கேரளத்தைச் சேர்ந்த நாராயண பட்டாத்திரியும் ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் சாரமான நூலாம் தமது ஸ்ரீமந்நாராயணீயத்தில் ஒரு கவியாக வடித்துள்ளார்.

இது மட்டும் அல்ல. மஹாபாரதத்தில் பாண்டவர்கள் வனவாசம் பொழுது தீர்த்த யாத்திரை மேற்கொள்கின்றனர். பாரத நாட்டின் பற்பல புண்ணியத் தலங்களில் சென்று அங்குள்ள புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடித் தத்தம் பாவங்களைப் போக்கிக் கொள்கின்றனர். அதில் திராவிட நாட்டில் உள்ள கடல்நீரில் நீராடினர். இந்த இடத்தில் மஹாபாரதத்தில் வேத வியாசர் கூறுவது:

ஸ்ரீ மஹாபாரதம், வன பர்வம் - தீர்த்த யாத்திரா பர்வம், பகுதி 118:

"அகத்தியரின் திருநாமத்தால் விளங்குவதும் மிகவும் தெய்வீகமானதும் ஈடு இணையற்ற தூய்மை வாய்ந்ததுமாகிய திராவிட நாட்டின் கடற்பகுதியில் (தருமன்) நீராடினான்."




முடிவுரை


இதுவன்றி தமிழகத்தில் இருக்கும் எவ்வளவோ திருத்தலங்களைப் பற்றிய புராணங்கள் உள்ளன. உதாரணம்: ஸ்ரீரங்கம் திரேதா யுகத்திலே உருவான திருக்கோயில். இராமாயணமும் இதை இராமபிரானின் முடிசூட்டு விழாவைப் பற்றிய சர்க்கத்தில் வெளியிட்டுள்ளது. இது போல நிறையவே சான்றுகள் உண்டு. சிலவற்றையே இக்கட்டுரையில் பதிவு செய்தேன்.

இக்கட்டுரையில் வெளியிட்ட உண்மைகள் வாயிலாகத் தெரிவது:

1. அகத்திய முனிவர் பொதிகை மலைச்சாரலில் வாழ்ந்தவர்

2. பண்டைய யுகங்களிலேயே 'திராவிடம்' வடமொழியில் உபயோகம் செய்யப்பட்ட சொல்

3. பண்டைய யுகங்களிலேயே தமிழகம் திராவிட நாட்டைச் சேர்ந்தது

4. பண்டைய யுகங்களிலேயே சோழ, பாண்டிய, சேர நாடுகள் இருந்தன

5. நீர்வளமும் மற்றைய வளங்களும் நிறைந்த நாடாகத் தமிழகம் திகழ்ந்தது

6. பண்டைய யுகங்களிலேயே பக்திமான்கள் நிறைந்த நாடாக வடமாநிலத்தவரும் பாராட்டும் வண்ணம் தமிழகம் ஒளி வீசியது


Monday, 21 May 2018

முக்குணங்கள் - சத்துவம், ராஜசம், தாமசம்


முக்குணங்கள்

சனாதன தருமம் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற மூன்று குணப் பிரிவுகளில் அனைத்தையும் பாகுபடுத்துகின்றது.

சாத்வீகம் என்ற வகுப்பைச் சார்ந்தவை:

* கடமையுணர்வு
* நேர்மை
* வாய்மை
* கருணை
* திருப்தி
* இன்பங்கள் நுகர்வதில் நாட்டமின்மை
* (சாத்திரங்கள் தீய குணங்களாக எவற்றை விலக்கச் சொல்லிற்றோ அந்தத்) தீய குணங்களுக்கு அடிமை ஆகாமல் இருத்தல்
* இயற்கையான, ஆழமான இறைபக்தி
* நல்வினை தீவினைகள், மறுபிறப்பு, மோட்சம் ஆகியவற்றில் மாறாத முழு நம்பிக்கை
* பணிவு
* தீமையைக் கண்டால் இயற்கையான வெறுப்பு
* வள்ளல் தன்மை
* நேர்மையான சுயபரிசோதனை / தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்ளுதல்
* உய்த்துணர்வு
* நன்றியுணர்வு

போன்ற குணங்கள்.


ராஜசம் என்ற வகுப்பைச் சார்ந்தவை:

* உலகியல் இன்பங்கள் நுகர்வத்தில் நாட்டம்
* உலகியல் முன்னேற்றங்களில் நாட்டம்
* இறுமாப்பு
* சமூக அந்தஸ்து / செல்வச் செழிப்பு ஆகியவற்றால் மற்றவர்கள் மீது ஒரு அலட்சிய மனோபாவம்
* பிடிவாதம்
* திருப்தியின்மை
* புகழில் விருப்பம்
* மற்றவர்களை நிர்ப்பந்தப்படுத்தும் தன்மை
* நகைச்சுவையில் நாட்டம் / நகைச்சுவை உணர்வு
* தன்னை வருத்திக்கொண்டு தவங்கள் புரிதல்
* போட்டி மனப்பான்மை
* தன் திறமைகளை வெளிப்படுத்த ஆவல்
* வேட்டையாடுதல் போன்றவற்றில் வீரம் காட்டுதல்
* மதம் கொண்ட நடை

போன்ற குணங்கள்.


தாமசம் என்ற வகுப்பைச் சார்ந்தவை:

* பொறுமையின்மை
* பொய்மை
* கருங்கல் போன்ற கொடிய இதயம்
* பேராசை
* சுயநலம் கருதி மற்றவரை முகத்துதி செய்தல் / அடிவருடுதல்
* கபடம்
* மற்றவர்களைக் கெடுத்தல்
* ஒற்றுமையின்மை
* கலகம்
* துக்கம்
* ஏமாற்றம் அடைதல்
* குறிக்கோளின்றி திரிதல்
* தீய பழக்கங்களுக்கு அடிமை ஆவது
* தகுதிக்கு மீறிய எதிர்பார்ப்புகள்
* கற்பனையான அச்சங்கள்
* சோம்பல்
* நாத்திகம்

போன்ற குணங்கள்.


குறிப்பு: எந்தப் பாகுபாடும் நமது உடல்நலனை மட்டும் அல்லது பொதுவான மனவிருப்பங்களை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு அமைந்தவை அல்ல. இவை ஆன்ம நலனை கருத்தில் கொண்டு அமைந்தவை. இவற்றைக் கடைபிடித்தால் அதன் பயனாய் மனநலனும் உடல்நலனும் தாமே விளையும் என்பதும் நோக்கத்தக்கது.

பெரும்பாலும் நாம் அனைவரும் இந்த மூன்று குணங்களின் கலவைகளாகவே இருக்கின்றோம். அதிலும் சாத்வீக குணம் மற்ற இரண்டை விட குறைந்த அளவில் உள்ளது என்பது பொதுவான ஒரு உண்மை. விதிவிலக்குகள் நிச்சயம் உண்டு.

பரமபதம் என்ற திருநாட்டின் வெளியில் உள்ள நாம் இவ்வுலகில் 100% சாத்வீகம் காண்பது நடவாது. இங்கே உள்ளவர்களின் சாத்வீக குணம் கலப்படம் உள்ள சத்துவ குணம் (மிச்ர சத்துவம்) - திருநாட்டில் உள்ளவர்களின் சாத்வீக குணம் கலப்படமற்ற சத்துவ குணம் (சுத்த சத்துவம்).


சனாதன தருமத்தில் ஒரு விந்தை என்னவென்றால் இந்த சத்துவம்-ராஜசம்-தாமசம் என்ற பாகுபாட்டை மனிதர்களின் குணங்களோடு நிறுத்தவில்லை! வழிபாட்டு முறைகள், தாவரங்கள், விலங்குகள், பறவைகள், நிறங்கள், காலம் என்று பலவற்றிலும் இந்தப் பாகுபாடு உண்டு. சில எடுத்துக்காட்டுக்கள்:

* கிளி, அன்னம், புறா போன்றவை சாத்வீகமான பறவைகள்

* சிங்கம், புலி போன்றவை ராஜசமான விலங்குகள்

* வெங்காயம், பூண்டு போன்றவை தாமசமான தாவரங்கள்


Friday, 18 May 2018

தொடர்சங்கிலியான பிறவிகளும் ஆன்ம முன்னேற்றமும்


பிறவி - ஆன்மாவின் நீண்ட பயணத்தில் ஒரு சிறு பகுதி

நாம் எல்லோரும் பல முறை பற்பல சரீரங்களில் பிறந்துள்ளோம்.

ஆனால் பிறந்தவுடன் 'சடம்' என்ற ஒரு காற்று நமது முற்பிறவி நினைவுகளை எல்லாம் (பல குழப்பங்களைத் தவிர்க்க) மறக்கச் செய்கின்றது.

ஒவ்வொரு பிறவியிலும் நமக்கு ஏற்படும் இன்பங்களும் துன்பங்களும் நம்மை அறியாமல் நமது ஆன்மாவில் ‘சம்ஸ்காரங்கள்’ என்ற ‘ஆன்ம பாடங்கள்’ வடிவில் தங்கும்; நம் ஆன்மா பக்குவப்பட உதவும்.

தாயின் கர்ப்பத்தில் வசிக்கும் பொது முற்பிறவிகளின் நினைவுகள் யாவும் இருக்கும்! இறப்பின் பின்னும் மறுபடியும் இந்த நினைவுகள் நமக்கு வரும்! அந்த ஆன்மா ‘இனிமேலாவது நாம் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழவேண்டும்’ என்று அதனுடைய தவறுகளை எண்ணி வருந்தும். இந்த வருத்தம் எப்பொழுது ஒரு இயற்கையான, ஆழமான, மாறாத எண்ணமாகவும் குணமாகவும் அமைகின்றதோ அப்பொழுது ஆந்த ஆன்மா ஒரு மேலான ஞானம் மற்றும் இறை பக்தியில் நாட்டம் உள்ள பிறவியில் பிறக்கும்.


உதாரணம் 1:

நான் இந்தப் பிறவியில் பலரை அச்சமுறச் செய்தேன் எனின் எனக்கு மறுபிறவி ஒருவேளை மானின் பிறவியாக அமையலாம். மான்களுக்கு அச்ச உணர்வு இயற்கையாகவே மேலோங்கி இருக்கும் அன்றோ?

அந்த மானின் பிறவியில் ஒரு ஜீவன் அச்சமுறும்போது அது அடையும் வேதனையை நான் அடைவேன். இதுவே என் ஆன்மாவில் ‘இந்த ஒரு உணர்வை இன்னொருவருக்கு இனிமேல் நிச்சயம் ஏற்படுத்த மாட்டேன்’ என்ற ஒரு இயற்கையான பக்குவமாக வடிவம் பெரும். என் ஆன்மா நல்வழிப்படும்.

ஒரு ஆன்மாவிற்கு இயற்கையாகவே தீவினைகள் மீது வெறுப்பு ஏற்பட இறைவன் செய்த ஏற்பாடு.

புலியாகப் பிறந்தால் கவலை இல்லை என்பதும் கிடையாது! ஏன்? தாயின் வயிற்றிலும், மரணித்த பின்னும் அந்த ஆன்மா புலியின் பிறவியை நினைத்து சொல்லமுடியாத அளவு வருத்தம் அடைவதால்!!


உதாரணம் 2:

நான் இந்தப் பிறவியில் ஏழை எளியோருக்குப் அன்றாடம் அவர்கள் மனதார வாழ்த்தும் வண்ணம் அன்னமிடுகின்றேன் எனின் எனக்கு மறுபிறவி சுவர்க்கத்தில் தேவனாக அமையலாம்.

அங்கு பல இன்பங்களை நுகரும்போது ‘அட! நல்வினைகள் செய்தால் இவ்வளவு பலனா!’ என்று என் ஆன்மா மேலும் நலவினைகள் செய்ய விழையும்.

அந்த சுவர்க்க வாழ்க்கையும் அழியக்கூடியதே, அசுரர்களின் தொல்லைகளால் அவதிகளுக்கு உட்பட்டதே என்று உணர்ந்தால் மோட்சத்திலேயே நாட்டம் ஏற்படும் பக்குவமும் அடைய ஒரு வாய்ப்பு.


'பிறவிகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இல்லை' - ஏன்?

எந்தப் பிறவியில் செய்த வினை எந்தப் பிறவியில் பலன் தரும் என்பதை நிர்ணயிப்பது (இறைவனின் ஆணைப்படி இயங்கும்) 33 கோடி தேவர்கள். எந்த எந்த வினைகளின் கலவை ஒரு பிறவியில் நமக்கு தலையெழுத்தாக எழுதப்படும் என்பது நம் கையில் இல்லை.

"இதனால் எப்போதுமே தாவரமாகவோ விலங்காகவோ மனிதராகவோ பிறப்பது வீணோ? தேவர்களாகப் பிறப்பதே சிறப்போ?" என்ற எண்ணம் முற்றிலும் தவறு. ஏன்? எந்த ஆன்மாவிற்கு எப்போது எந்த வடிவில் இறைவன் அருளால் நன்மை அமையும் என்பதைச் சொல்லமுடியாது. ஒரு மகானின் அருட்பார்வை மட்டுமே பற்பல முற்பிறவிகளின் தீவினைகளைத் தவிடுபொடி ஆக்கிவிடும்!

அஜாமிளன் என்பவர் முதலில் புலன்களை அடக்கிய அந்தணராக இருந்து, தடம் மாறி, இறுதியில் நாராயண நாமத்தை பிள்ளையைக் கூப்பிடும் சாக்கில் உச்சரித்து நற்கதி பெற்றார்! இதனாலேயே நம் பெரியோர்கள் 'நல்லோர்களுடன் பழகு,' 'சாத்திரங்களை மதித்து நட,' 'உன்னால் ஆன நல்வினைகளைத் தவறாமல் செய் - எதுவும் வீண் போகாது,' 'இறைவனை அன்புடன் வணங்கு' போன்ற அறிவுரைகளைக் கூறுகின்றனர்.

கேரளத்தில் பூந்தானம் நம்பூத்திரி என்ற ஒரு ஸ்ரீ குருவாயூரப்பன் பக்தர். ஒரு நாள் இரவு அவர் வீட்டு வாசலில் இருந்த 2 பலா மரங்கள், திருமாலின் பெருமையைக் கூறும் அவருடைய உரைகளை அனுதினமும் கேட்டு மோட்சம் அடைவதாகக் கனாக் கண்டார்! மறு நாள் அந்த மரங்கள் இரண்டும் உலர்ந்து சாய்ந்து இருக்க நம்பூத்திரியும் கண்டு வியந்தார்.

கஜேந்திரன் என்கிற யானை முற்பிறவியில் நம் பாண்டிய நாட்டு மன்னர்!! அவரது பெயர் இந்திரதியும்னன். சிறந்த திருமால் பக்தர். அகத்தியரின் சாபத்தால் யானை ஆனார். முற்பிறவி அவருக்கு நினைவு இல்லை. இருப்பினும் ஆன்ம அளவில் திருமாலின் நினைவு போகவில்லை, மாறவில்லை!!! மனிதரும் தேவரும் போற்றும்படி யானைப் பிறவியில் மோட்சம் அடைந்தார்!

தேவர்கள் சுவர்க்கத்தின் இன்பங்களில் மூழ்கி இருக்க, அவர்கள் காண மனிதப் பிறவி அடைந்த எவ்வளவு ஆன்மாக்கள் மோட்சம் அடைந்து தேவர்களாலும் வணங்கப்பெற்றனர்!!

இதனால் எந்தப் பிறவியையும் இகழ்தல் மாபெரும் தவறு. ஆன்ம முன்னேற்றத்திற்கு எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட பிறவியும் தடை அல்ல. அடியார்களின் பிறவியை ஆராய்வது கொடிய தவறு. ஏதோ காரணத்தினால் அவர்களது ஆன்மா ஒரு குறிப்பிட்ட உடலில் இருந்தபோதும் அவர்களது ஞானமும் குணமும் தான் முதலிடம் பெறும்.


Wednesday, 9 May 2018

இராவணனின் உண்மை முகம்


முன்னுரை

இராமனின் மாவீரத்தைப் பற்றிக் கேள்வியுற்று அந்த இராமனை நேரில் சந்திக்கத் துணிவின்றி அவன் மனைவியைத் திருட்டுத்தனமாகக் கவர்ந்தவன் இராவணன். அந்த இராவணன் போரில் ஆயுதம் இழந்து நிற்கும்போதும் "கிடைத்தது வாய்ப்பு" என்று அவனை வீழ்த்தாமல் "இன்று போய் நாளை வா" என்று தருமமும் கனிவும் தோற்றச் சொன்னவன் இராமன்.

"இவ்வளவு நேரம் (அழகியென பெயர் பெற்ற) நான் பேசும்போதும் மாற்றான் மனைவி என்பதால் என்னை ஒரு முறையும் பாராமல் தலை குனிந்து நிற்கும் நீ அல்லவா புலன்களை வென்றவன்!" என்று வாலியின் மனைவி தாரை வாலியைக் கொன்ற இராமனைப் போற்றுகின்றாள். இதுவன்றோ திருவள்ளுவர் மொழிந்த பேராண்மை?

இந்நாளில் உள்ள சிலருக்கு ஆழ்வார்கள் எதிரிகள் என்று பாகுபாடின்றி எல்லோராலும் போற்றப்பெற்ற நற்குணக்கடலான இராமனை விட்டு அவனை எதிர்த்த இராவணன் மீது ஒரு இனம் புரியாத பாசம்! இந்தப் பாசம் இவர்களின் அறிவுக்கண்ணை முழுவதுமாக மறைக்கின்றது!

முன்பே ஒரு முறை "அலர்மகள் அன்பன் அசுரரையும் அரக்கரையும் அவமதித்தானா?" என்ற கட்டுரையில் சூர்பணகையைப் பற்றிய உண்மைகள் சிலவற்றை எழுதியிருந்தேன். இந்தக் கட்டுரையில் அவளது அண்ணன் இராவணனின் "பெருமைகளைப்" பார்ப்போம்!



இராவணன் கடைந்தெடுத்ததொரு பெண்பித்தன், அதருமம் செய்பவன்

1. இராவணன் தன் வாயாலேயே தனது பெண் பித்தைப் பற்றிக் கூறியது - வால்மீகி இராமாயணம், யுத்த காண்டம், 13 சர்கம்:

அனுமன் இலங்கையை எரித்தபின் இராவணனின் மந்திரி ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் அவனது மந்திரிகளுள் ஒருவனான மகாபார்சுவன் "அரசே! தாங்கள் ஏன் சீதை பலாத்காரமாக அனுபவித்தல் ஆகாது?" என்று 'ஆலோசனை' (?!) கூற அதற்கு இராவணன் அவனை உகந்து (!!) பின்வருமாறு கூறினான்:

"முன்னொரு நாள் நான் புஞ்சிகஸ்தலை என்றவளை அவள் விருப்பமின்றி புணர்ந்தேன். அவள் மிகவும் நொந்து பிரம்மனிடம் முறையிட "இனிமேல் இராவணன் ஒரு பெண்ணை வலுக்கட்டாயமாகப் புணர்ந்தால் அவன் தலை நூறு துகள்களாக வெடிக்கும்!" என்று அவர் சாபம் இட்டார். இதுவே நான் பேசாமல் இருப்பதன் காரணம்."


2. இராவணனின் வழிபாட்டுத் தெய்வமான சிவபெருமான் இராவணனின் அதருமம் பற்றி (அவனது மரணம் நிகழ்ந்தபின்) இராமனிடம் கூறியது - யுத்த காண்டம், 119 சர்கம்:

தாமரைக்கண்ணா! நெடுந்தோளா! பரந்த மார்பை உடையவனே! எதிரிகளை அழிப்பவனே! தருமம் காப்போரில் சிறந்தவனே! இந்த நல்ல காரியத்தை முடித்தனை! நன்று! இராம! உலகெங்கும் இராவணனால் ஏற்பட்ட பயம் என்ற கன இருள் இன்று உன்னால் போர்க்களத்தில் அகன்றது.



இராவணனின் போக்கு எல்லோரும் அறிந்ததே

இராமன் மீது அன்புள்ளவர்களான சீதை, ஜடாயு, அனுமன், விபீடணன், அங்கதன் ஆகியோர் இராவணனின் அதருமம் / பெண் பித்தைச் சுட்டிக்காட்டி அவனுக்கு அறிவுரை கூறியது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். இராவணனின் குடும்பத்தாரும் நெருங்கிய உறவினரும் இதையே கூறியுள்ளனர் என்பதும் நோக்கத்தக்கது.

பெயர் இராவணனுடன் உறவுமுறை இராவணனின் அதருமம் / பெண் பித்தைப் பற்றி கூறியதன் சுருக்கம் இராமாயண காண்டம் / சர்கம்
மாரீசன் மாமன் சீதையை அடைவதும் இராமனை வெல்வதும் நடவாத காரியங்கள். கேட்பாரின்றி, தன்னிச்சையாகத் தீய எண்ணத்துடன் இலங்கை நாடு மற்றும் அவளது மடியில் வசிக்கும் அரக்கர் குடிக்குக் கேடு வரும் வண்ணம் செயல்படுகின்றாய். விபீடணனை முன்வைத்து தருமம் அறிந்த மந்திரிகளுடன் கலந்தாலோசித்து உனக்கும் அரக்கர் குலத்துக்கும் எது நன்மையோ அதையே செய். ஆரண்யம், 37
கும்பகர்ணன் தம்பி பதவிச் செருக்கால் உனது நலனை உபதேசம் செய்தோரை அவமதித்து, எதை முதலில் செய்யவேண்டும் என்ற மதியின்றி, அரசனுக்கு உரிய அறிவின்றி, அதருமம் வழி நடந்து இப்போது அதற்கான விளைவுகளைக் காண்கிறாய். விபீடணன் முன்னால் நமக்கு எடுத்துச் சொன்னதே சரி. சிந்தித்து உன் விருப்பம் போல் செயல்படுவாய். யுத்தம், 63
மால்யவான் தாய்வழிப் பாட்டன் புலன்களின் இன்பங்களை நுகர்வத்தில் நோக்கம் உள்ள நீ, தருமத்தின் பாதையில் செல்லும் முனிவர்களின் கோபத்துக்கு ஆளாகி உள்ளாய். அரக்கர்கள் அழியப்போவதைக் காட்டும் பல சகுனங்களைக் காண்கின்றேன். சீதையை இராமனிடம் ஒப்படைத்துச் சமாதானம் செய்துகொள். யுத்தம், 35
மண்டோதரி முதல் மனைவி என் அன்புக்கு உரியோய்! உன் தாய் போன்றவளும் மிக உயர்ந்தவளுமான சீதையின் விருப்பமின்றி அவளைச் சிறை வைத்தாய். தருமம் தவறி கொடியன செய்தாய். என் தந்தையின் பேச்சையும் என் பேச்சையும் அலட்சியம் செய்தாய். உனக்கு நல்லதையே எடுத்துச் சொன்ன விபீடணன், கும்பகர்ணன் போன்ற உன் நலம் விரும்பிகளையும் கடுமையாக ஏசினாய். ஆசையினால் மதியிழந்து உன்னையும் உன் மனைவிகளையும் இலங்கையையும் அழித்தாய். கரனை அழித்தபோதே, இராமதூதன் அனுமன் இலங்கையை எரித்தபோதே, கடலில் அணை கட்டியபோதே இராமன் ஒரு அற்ப மானுடன் அல்ல என்பது விளங்கவில்லையா? அவன் பரம்பொருள் என்று உன்னை வீழ்த்தியதால் அறிந்தேன். யுத்தம், 110-111


மேற்கூறியவற்றிலிருந்து இராவணன் பெண்பித்தன் மட்டும் அல்ல சுயநலம் பிடித்த மதிகேடன் என்பதும் விளங்கும்.

சூர்ப்பணகை "உனக்காக நான் சீதையை எடுத்துவர முயன்றபோது என்னை இராமனும் இலக்குவனும் இப்படிச் செய்துவிட்டனர்" என்று கூறியது பெரும்பொய் என்றாலும் அவள் இவன் ஒரு பெண்பித்தன் என்பதை அறிந்தே அவனைத் தூண்டும் வண்ணம் இதைச் சொன்னாள். இவனது உண்மை முகம் இவனது உற்றார் உட்பட எல்லோரும் அறிந்ததே.



முடிவுரை

இராவணனின் வழிபாட்டுத் தெய்வமான சிவபெருமான் உட்பட எல்லோருமே இராவணனின் பாதை அதருமம் என்று கண்டித்துள்ளனர். தருமம்-அதருமம் ஆகிய இரண்டின் மோதலாகத்தான் இதைப் பேசியுள்ளனர். இதில் ஆரிய-திராவிட மோதல் எங்கிருந்து வந்தது???

அது சரி. பிரமனின் மனதிலிருந்து தோன்றிய முனிவருள் ஒருவர் புலத்தியர். அவரது புதல்வன் விச்ரவசு. அந்த விச்ரவசுவின் புதல்வன் இராவணன். ஆகவே இராவணன் ஒரு பார்ப்பனன். கதிரவன் குலத்துதித்த தயரதன் என்ற அரசன் பெற்ற புதல்வன் இராமன். ஆகவே இராமன் க்ஷத்திரியன். இந்த எளிய உண்மையையே புரிந்துகொள்ள முடியாதவரிடம் மேற்கூறிய உண்மைகளைப் பேசி என்ன பயன்?

தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டதால் உலகம் இருண்டதாக நம்புவர்களிடம் என்ன சொல்வது?? இப்படிப்பட்டவருக்கு அன்னை சீதையின் அருளால் இராமபிரானின் அருட்பார்வை கிட்டட்டும்.


Monday, 7 May 2018

நம் நாட்டில் மொழிகளும் நம் முன்னோர்களின் மொழியறிவும்


முன்னுரை

ஒருவர் இப்படி ஒரு பதிவு செய்திருந்ததைச் சில நாள்கள் முன் கண்டேன்:

தமிழ் தத்துவங்களைப் பேசும் வைணவப் பேச்சாளர்கள், சில நேரங்களில் அதீத வடமொழிப் பயன்பாடும், வடநில முன்னாள் மன்னர்கள் பற்றியும் செய்கின்றனர். என் தனித்தமிழ் உணர்வுகளின் காரணமாக சில நேரங்களில் இது எரிச்சலூட்டவும் செய்கின்றது. எடுத்துக்காட்டாக, வேளுக்குடி கிருட்டிணன் எதற்கெடுத்தாலும் "இராமனே சிறப்பு" என்ற வகையில் வடதிசை முன்னாள் மன்னர்களான இராமன், பலராமன், கிருட்டிணன் ஆகியோரைப் பற்றி பேச ஆரம்பித்து விடுகிறார்.

அளவுகடந்த மொழிப்பற்றினால் நம்மில் சிலர் சில உண்மைகளைக் காணாமல் இருந்துவிடுகின்றனர் என்றே எண்ணுகின்றேன். மொழிகளைக் குறித்து பெரியோர்களிடம் கற்ற சில உண்மைகளை இக்கட்டுரையில் பகிர்கின்றேன்.


வடநாட்டவரும் போற்றிய தமிழும் தமிழரின் பக்தியும்

திருக்குடந்தையில் ஆராவமுதன் என்ற திருநாமத்தில் திருமால் அருள் புரிகின்றார். இந்த திருநாமத்தை வடமொழியில் “அபர்யாப்தாம்ருத:” என்று கூறுவர். வடநாட்டில் வாழ்ந்த ஒருவர் திருக்குடந்தையிலிருந்து வந்த ஒரு தமிழரிடம் ஆராவமுதனின் பெருமையைப் பற்றி அறிந்தார். வந்தவர் விடைபெற்றுக்கொண்டு சென்றுவிட்டபோதும் அந்த வடநாட்டவருக்கு “ஆராவமுதன்” என்ற அந்த சொல்லின் இனிமையை நினைத்து நினைத்துச் சுவைக்காமல் இருக்கமுடியவில்லை. அவருக்கு அந்தச் சொல்லின் வடமொழி மொழிபெயர்ப்போ இவ்வளவு சுவையாகத் தெரியவில்லை. வடநாட்டை விட்டுத் திருக்குடந்தையில் குடிபுகுந்து தமிழைக் கற்று அந்த எம்பெருமானை வழிபட்டார் என்று வரலாறு! குறிப்பு: இதனை வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் அவர்களின் உபன்யாசத்தில் கேட்டபடி பகிர்ந்துள்ளேன்!

வடமொழி நூலான ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் ஸ்ரீசுக முனிவர் அருளியது: “கலி யுகத்தில் திராவிட நாட்டில் நாராயணனின் தூய அடியார்கள் பலரைக் காணலாம். தாமிரபரணி, வைகை, பாலாறு, மிகவும் உயர்ந்ததாம் காவிரி, பெரியாறு போன்ற நதிகளின் கரைகளில் அவர் இருப்பர்.” இதனைக் கேரளத்தைச் சேர்ந்த நாராயண பட்டாத்திரியும் தமது நாராயணீயத்தில் ஒரு கவியாக வடித்துள்ளார். இதனை ஆழ்வார்கள் மற்றும் இராமானுசன் அடிபணிந்த ஸ்ரீவைணவத் தொண்டர்களைக் குறிப்பதாகப் பெரியோர் பணிப்பர்.


ஸ்ரீவைணவத்தில் தமிழ் மொழியின் ஏற்றம் - சில எடுத்துக்காட்டுக்கள்

1. ஆழ்வார்களின் அமுத மொழிகளில் மிகவும் ஈடுபட்ட இறைவன் திருவீதிப் புறப்பாடு கண்டருளும்போது (வீதி உலா வரும்போது) ஆழ்வார்களின் ஈரச்சொற்களைப் பாடுவோரைப் பின்தொடர்வான். வடமொழி வேதம் ஓதுவோர் எம்பெருமான் பின் செல்வர்.

2. இராமானுசரின் கட்டளையின்படி இன்றும் திருவேங்கடத்தில் மூலவரின் திருமஞ்சனம் (அபிஷேகம்) நடக்கும்போது அவரது திருமார்பைவிட்டு இறையும் அகலாதவளான திருமகளின் ஒரு மணி நேரப் பிரிவுத் துயரைப் போக்க ஆண்டாளின் நாச்சியார் திருமொழியைப் பாடுவர்.

3. திருக்கோயில்களின் கருவறையில் அந்தத் திருத்தலத்தின் தெய்வீகப் பாசுரங்களைப் பாடியபடி அர்ச்சகர்களும் கற்பூர ஆரத்தி எடுத்து எம்பெருமானைக் காட்டிக்கொடுப்பர்.

இன்றும் இவற்றைக் கண்டு மகிழலாம்! 

"ஆசார்ய ஹ்ருதயம்" என்ற அற்புதமான நூலில் ஸ்ரீவைணவப் பெரியோரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் மிக மிக அற்புதமாக நம்மாழ்வார் அருளிய திருவாய்மொழியின் ஏற்றத்தையும் ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்கள் வடமொழி வேதங்களையும் விஞ்சிய சிறப்பு உடையவை என்றும் எடுத்துரைத்தார். அரங்கனும் இதனை ஆமோதித்தான்!


இறைவனின் மொழி அன்பு

கேரளத்தில் நாராயண பட்டாத்திரி என்ற ஸமஸ்க்ருத மொழிப பண்டிதர் இருந்தார். இவர் ஸ்ரீ குருவாயூரப்பனின் பக்தர். ஸ்ரீகுருவாயூரப்பனின் பெருமையை “நாராயணீயம்” என்ற நூலில் 1034 கவிகளில் வடித்தவர். பூந்தானம் நம்பூத்திரி என்ற இன்னொரு பக்தர் மலையாளத்தில் ஸ்ரீ குருவாயூரப்பனின் புகழ் பாடி நாராயண பட்டாத்திரியிடம் அதில் உள்ள பிழைகளைச் சுட்டிக்காட்டும்படி வேண்ட, பட்டாத்திரியோ தமது வடமொழிப் புலமையின் செருக்கால் இவரையும் இவரது படைப்பையும் அலட்சியப்படுத்திவிட்டார்.

அவருக்கு ஞானம் புகட்ட முடிவு செய்த ஸ்ரீகுருவாயூரப்பன் ஒரு சிறுவன் வடிவில் அவரிடம் வந்து “நாராயணீயம்” நூலில் உள்ள இலக்கணப் பிழைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சுட்டிக்காட்டினான். அதிர்ந்த பட்டாத்திரி “நீர் யாரோ?” என்று வினவ, தமது உண்மைச் சொரூபத்தைக் காட்டிய ஸ்ரீகுருவாயூரப்பன் “உனது விபக்தியை விட எனக்கு அவனது பக்தி தான் பெரிது” என்று அருளி மறைந்தான். விபக்தி என்பது மொழி இலக்கணம் குறித்த ஒரு சொல் (வேற்றுமை உருபு). பட்டாத்திரியும் தெளிந்தார்.

திருமால் மீது மீராபாய் அம்மையார் (ராஜஸ்தானி), சோகாமேளர் (மராட்டி), புரந்தரதாசர் (கன்னடம்), பூந்தானம் (மலையாளம்), சலபேகா (ஒடியா), நரசிங்க மெஹ்தா (குஜராதி), போதனா (தெலுங்கு) என்று எவ்வளவோ மொழியில் பக்தர்கள் பாடியுள்ளனர். அவற்றையெல்லாம் இறைவன் மகிழ்ச்சியுடனும் பெருமதிப்புடனும் ஏற்கவில்லையா? தாம் பாடிய மராட்டி அபங்கங்களை ஒரு சூழ்நிலையில் பக்த துகாராம் அவர்கள் சந்திரபாகா நதியில் எறிந்தார். ஆனால் நதியின் அதிதேவதை அவற்றை அவரிடமே திருப்பிக்கொடுத்தாள். மொழி ஒரு பொருட்டா? அன்பின் ஆழம் அன்றோ முக்கியம்?


ஸமஸ்க்ருதம் அந்தணருக்கு மட்டும் சொந்தமான மொழியா?

மஹாபாரதத்தில் ஒரு காட்சி. துரியோதனன் பாண்டவர்களை அழிக்க ஒரு மெழுகு மாளிகையைக் கட்டியபின் தந்திரமாக அவர்களை அங்கே தங்கும்படிச் செய்கின்றான். இதனை அறிந்த ஸ்ரீவிதுரர் தருமர் புறப்படும் முன் தனியே அழைத்துப் பேசுகின்றார். பின்பு அன்னை குந்தியிடம் தருமர் “அவர் மிலேச்சர்கள் (வேத மதம் பற்றாதார்) மொழியில் வரவிருக்கும் ஆபத்தைப் பற்றி மறைமுகமாக எச்சரித்தார்” என்று கூறுகின்றார். நம் முன்னோர்கள் மற்றைய நாட்டு மொழிகளையும் கற்றிருந்தனர்!

ஸ்ரீவிதுரர் வேளாள குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதும் தருமர் அரச குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இவர்கள் கல்வியை யாரும் தடுக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது!

பேரறிவாளர் (மஹாமதி) என்று போற்றப்படும் ஸ்ரீவிதுரரின் பொன்னான அறிவுரைகள் வடமொழியில் உள்ளன. அவற்றை “ஸ்ரீ விதுர நீதி” என்று பெரியோர்கள் இன்றும் கற்பிக்கின்றனர்.


சனாதன தருமத்தில் மொழிகள்

மொழி என்ற தமிழ்ச் சொல்லுக்கு நிகராக “பாஷை” என்ற வடசொல் கலந்த இன்னொரு சொல்லும் உண்டு. “பாஷா” என்ற வடசொல் நாமங்கையின் பல பெயர்களில் ஒன்று. சனாதன தருமத்தில் அனைத்து மொழிகளும் நாமங்கையின் வடிவம்! நமது நாக்கினை “வாணி விலாசம்” அதாவது “கலைமகளின் இருப்பிடம்” என்று சான்றோர் அழைப்பர். நாமங்கையின் ஆசான் திருமாலின் ஒரு அவதாரமான பரிமுகக் கடவுள். இந்த ஆன்மீக உண்மைகளை அறிந்த அறிவாளர்கள் மொழியில் வேற்றுமை காணமாட்டார்கள்.

ஸ்ரீமாத்வாசார்யர் வாழ்க்கையில் ஒரு நிகழ்வு: அவர் தமது சீடர்களுடன் இமயமலையில் தவம் புரியும் ஸ்ரீவேதவியாசரை வழிபடக் காஷ்மீரம் சென்றார். அங்கே முகலாயர்களின் படையினர் அவரைத் தடுத்து மிரட்டினர். வாயு பகவானின் அவதாரமான ஸ்ரீமாத்வாசார்யர் சற்றும் கலங்காமல் “உங்கள் அரசனை அழையுங்கள்” என்று துருக்க மொழியில் கூற அவரது சீடர்கள் உட்பட அனைவரும் அவர் அம்மொழியில் பேசியதைக் கேட்டு வியந்தனர். படையினர் உள்ளே ஓடி அரசனை அழைத்து வர அந்த முகலாய மன்னனிடம் ஆசார்யர் மிகத் தூய்மையான துருக்க மொழியில் விளம்பினார்! அவரது கம்பீரத் தோற்றத்தாலும் அப்பழுக்கற்ற துருக்க மொழி அறிவாலும் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்ட அந்த மன்னன் அவர்கள் செல்வதைத் தடுக்காமல் இருந்துவிட்டான் என்று வரலாறு. கற்றவருக்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பன்றோ?

மணிப்ரவாள நடை என்று ஒன்று உண்டு. பல மொழிகளைக் கலந்து பேசினால் அல்லது எழுதினால் மணிகளும் (மணி) பவழங்களும் (ப்ரவாள) கலந்தாற்போல் உள்ளது என்று நம் பெரியோர்கள் இப்படி அழாகாப் பெயரிட்டு அழைத்தனர். என்னே ஒரு ரசனை! என்னே ஒரு பரந்த நோக்கம்!


முடிவுரை

தாய் மொழி மீது நமக்கு ஒரு பற்று ஏற்படுவது இயற்கை. வேறு சில மொழிகள் மீதும் பற்று ஏற்படுவதும் சாத்தியம். யாரும் எந்த மொழியையும் கற்கவேண்டிய கட்டாயம் எதுவும் இல்லை - அது அவரவர் விருப்பம். புரிந்துவிட்டால் ஆங்கிலம், உருது உட்பட ஒவ்வொரு மொழியும் அழகு; அம்மொழியில் கூறப்படும் நல்ல கருத்துக்களை நாம் அறிவதற்கு ஒரு வாய்ப்பு.


Thursday, 5 April 2018

ஆசாரம் என்பது அந்தணரின் ஆணவமா?


முன்னுரை

சில நாள்களுக்கு முன் ஒருவர் “நான் ஒரு பார்ப்பனர் வீட்டுக்குச் சென்றபோது அவர்கள் எனக்குத் தேனீர் விருந்து அளித்தனர். ஆனால் நான் அதனைக் கோப்பையைச் சூப்பியபடி அருந்தாமல் நேரே வாயில் ஊற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்றனர். ஏன் இந்த சாதி வெறி?” என்று வருந்தினார். இந்தச் செய்கையில் ஆணவம் இருப்பதாக அவர் வருந்திக் கூறினார்.

பல வருடங்கள் முன் எங்கள் வீட்டு வேலைகள் செய்யும் ஒரு அம்மையார் “உனது தாயாரின் புடவையை நீயே எடுத்துக்கொள். ஐயர் வீட்டில் மடி என்பீர்கள். நான் தொடமுடியாது” என்று சிரித்தபடியும் தயங்கியபடியும் கூறினார்.

அண்மையில் ஒரு பெண் எழுதிய ஒரு கட்டுரையைப் படித்தேன். அவரது பாட்டியார் மீது அவருக்கு இருந்த அன்பையும் அந்த மூதாட்டியார் இறைவனடி அடைந்ததையும் விவரித்து, ஒரு வருடம் கழித்து கோயிலுக்குச் சென்று இறந்தவரின் ஆன்மா நலம் பெற வழிபாடு செய்யவேண்டிய நாள் அன்று அவருக்கு மாதவிடாய்க் காலமாக அமையவே, குடும்பத்தார் அவரைக் கோயிலுக்கு வரவேண்டாம் என்று தடுத்ததால் அவர் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளானதாகவும் உண்மையை மறைத்தே இருக்கலாம் என்று எண்ணுவதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இந்தக் கருத்துக்களில் சனாதன தருமம் குறித்த சில உண்மைகள் சரியாகப் பரவவில்லை என்பதை இக்கட்டுரையில் சுட்டிக்காட்ட விழைகின்றேன்.



பொருளுரை


ஆசாரம் என்றால் என்ன?

“பார்ப்பனர்கள் மற்ற சாதியினரை 'என் மேல் படாதே!' என்பார்களே - அந்த ஆணவம் பிடித்த போக்கு தான் ஆசாரம்” என்பது இக்காலத்தில் நிலவும் ஒரு தவறான புரிதல்.

ஆசாரம் என்ற வடசொல்லுக்கு “நடந்து காட்டுதல்” என்று பொருள். நமது முன்னோர்கள் முனிவர்கள் காட்டிய வழி நடந்தனர். முனிவர்கள் அவர்கள் செய்த தவங்களின் பயனால் நம்மால் ஐம்புலன்கள் மூலம் உணரமுடியாத நுட்பமான சில உண்மைகளை உணர்ந்து அதன்படி நாம் வாழ வழி வகுத்தனர். அவற்றுள் ஒன்று இந்த ஆசாரம்.

ஆசாரங்கள் உடலுக்கு மட்டும் அல்ல. மனதும் வாக்கும் உடையும் வாழ்க்கை முறையும் கூட ஆசாரம் படி இருக்கவேண்டும் என்பது முன்னோர் வகுத்த வழி!

உண்மை மட்டுமே பேசுதல், தீய வார்த்தைகளைத் தவிர்த்தல், போதைப் பொருள்கள் உண்ணாமை / அருந்தாமை, பல் விளக்கும் முன் பேசாமல் இருத்தல் போன்றவை வாய் / வாக்கினால் காக்கப்படவேண்டிய ஆசாரங்கள்.

காமம், குரோதம் முதலான தீய எண்ணங்களுக்கு இடம் தராமல் இருத்தல், எல்லோருக்கும் நன்மையை விரும்புதல் போன்றவை மனத்தினால் காக்கப்படவேண்டிய ஆசாரங்கள்.

கதிரவன் உதிக்கும் முன் எழுவது, கதிரவன் மறையும் போது உறங்காமல் இறை வழிபாடு செய்வது போன்றவை உரிய காலங்களில் காக்கப்படவேண்டிய ஆசாரங்கள்.

தைத்த ஆடைகளைத் தவிர்த்து நெய்த ஆடைகளை உடுத்துதல், இல்லறத்தில் இருப்போர் கச்சம் வைத்து ஆடை உடுத்துதல் போன்றவை உடைகள் மூலம் காக்கப்படவேண்டிய ஆசாரங்கள்.


உடல் குறித்த ஆசாரங்கள் - சில முக்கியமான உண்மைகள்!

1. நமது மனித உடலில் 9 வாயில்கள் உள்ளன - 2 கண்கள், 2 காதுகள், 2 நாசித்துவாரங்கள், 1 வாய், 2 நீர் / உணவு உண்ட பின் ஏற்படும் கழிவுகளை வெளியேற்றும் வாயில்கள். இவற்றிலிருந்து வெளியேறும் அனைத்துப்பொருள்களும் கழிவுகள் - இவை அமங்கலம்.

யாராய் இருப்பினும் உடல் கழிவுகளை வெளியேற்றியவுடன் இறைவனையோ அல்லது நம் மதிப்பிற்கு உரியவரையோ காணும் / தொடும் முன் நீரால் முறைப்படி சுத்தம் செய்து கொள்ளவேண்டும். இது தெய்வங்களின் எதிர்பார்ப்பு.

இது எல்லோருக்கும் பொது விதி! பார்ப்பனருக்கு மட்டும் அல்ல!! இந்த 9 துவாரங்கள் எல்லோருக்கும் தானே உள்ளன!

ஒரு பார்ப்பனர் தனது காதின் துளையைத் தீண்டி அழுக்கை எடுத்தால் அவர் அந்தக் கையை நீரால் அலம்பாமல் இன்னொரு சாதிக்காரரைத் தொடக்கூடாது - காதின் அழுக்கைத் தொட்டதால் அவருக்கு எச்சில் தீட்டு!!

வால்மீகி இராமாயணத்தில் ஒரு காட்சி. சீதையைப் பிரிந்த இராமன் சுக்கிரீவனிடம் வருந்திக் கண்ணீர் சிந்த, நண்பரைத் தேற்றிய சுக்கிரீவன் இராமனின் கண்ணீரை அசுபம் போக்க நீரால் துடைத்தார் என்று சுலோக வரிகள்! குறிப்பு: இவர்கள் இருவருமே பார்ப்பனர் அல்ல! இராமன் மனிதன் வாழும் வழி காட்ட வந்தக் கடவுள்!!


2. இரத்தம், சீழ் போன்றவையைத் தொட்டாலும் நீரால் சுத்தம் செய்து கொள்ளவேண்டும் - இதுவும் எல்லோருக்கும் பொது.

மாதவிடாய்க் காலங்களில் பெண்களுக்குப் பிறப்புறுப்பின் வழியே இரத்தம் வெளியேறுவதால் (அதுவும் உடலின் ஒரு வாயிலின் வழியாகக் கழிவு வெளியேறுகிறது என்பதால்) அந்தக்காலம் முடியும் வரை தீட்டு. விலகி இருந்தால் அது தான் நாம் பெரியோருக்கும் தெய்வங்களுக்கும் செய்யும் மரியாதை. திரௌபதியும் இதைத் துச்சாதனனிடம் கூறுகின்றாள். குறிப்பு: அவள் பார்ப்பனத்தி அல்ல!

கோயிலுக்குள் சிறுநீர் கழித்தல் தவறு என்றால் மாதவிடாய்க் காலங்களில் உள்ளே நுழைவதும் தவறே!

ஆண்களுக்கும் விந்துவை வெளிப்படுத்தினால் தீட்டு - தலை முதல் குளித்து சுத்தம் செய்துகொள்ளவேண்டும்!!! அதனால் “பெண்கள் என்றால் மட்டமா?” என்று சீறிப்பாய இதில் ஒன்றுமே இல்லை. இடைவிடாமல் பொதுவாக 3 நாள்கள் இரத்தம் வெளியேறுவதால் 3 நாள்கள் தீட்டு என்றனர்.


3. பல் விளக்குவது, உறக்கம் நீங்கி எழுந்த பின் குளிப்பது, குளித்தபின் குளிக்காமல் இருப்பவரைத் தொடாமல் இருப்பது, துவைத்த ஆடையை மட்டும் உடுத்துவது, குளித்தபின் மட்டுமே உணவு அருந்துவது, முடியை நீக்கினால் தலை முதல் குளிப்பது போன்றவை யாவும் பார்ப்பனர் மட்டுமின்றி எல்லோராலும் கடைபிடிக்கப்படவேண்டிய ஆசாரங்கள்!!!

காலையில் நீராடவில்லை என்றால் பெற்றத் தாயாரும் தீண்ட மாட்டார். இன்றும் எங்கள் வீட்டினில் இதைக் காணலாம். இதில் சாதி வெறி எதுவும் இல்லை.

பார்ப்பனர்களுக்குக் கெடுபிடி அதிகம் - ஆசாரம் காக்காமல் இருந்தால் சாத்திரம் கூறும் தண்டனைகள் அதிகம் - அவர்களுக்கு வேதம் ஓதுதல், யாகங்கள் செய்தல், கோயிலில் இறைவனைத் தொட்டு கைங்கர்யம் செய்தல் போன்ற பொறுப்புகள் நியமிக்கப்பட்டு இருந்ததால்.


4. பிறப்பு மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றிலும் உடல் குறித்த ஆசாரங்கள் உண்டு. ஒரு குழந்தை பிறந்தால் அந்தக் குடும்பத்தில் அனைவரும் 10 நாள்கள் கோயிலுக்கும் செல்லக்கூடாது வீட்டிலும் இறைவனுக்கு திருவாராதனம் செய்யக்கூடாது – இதனால் நாம் அந்தக் குழந்தையை வெறுக்கின்றோம் என்று பொருள் கொள்ளலாமா? அருமைத் தந்தையார் இறைவனடி சேர்ந்த போது அவரது மேனியைக் கட்டிக்கொண்டு கதறும் குடும்பத்தார் அவரது ஈமச்சடங்குகள் முடிந்த பின்பு தலை முதல் குளித்தால் அவரை அவமானப்படுத்துவது ஆகுமா?



முடிவுரை

சில மருத்துவமனைகளில் அல்லது அலுவலகங்களில் “காலணிகள் அணிந்து உள்ளே வரவேண்டாம்” என்று அறிவிப்புப் பலகை மாட்டி இருப்பர். மதித்து அதன்படி நடக்கின்றோம். அது போலத்தான் தெய்வங்களும் சாத்திரங்கள் என்ற “அறிவிப்புப் பலகைகளை” மாட்டி முனிவர்கள் மூலம் நமக்கு அறிவித்தனர்.

“மதிக்காமல் நடப்போர் என்ன குறைந்து விட்டனர்?” என்று கேட்பவருக்கு: நாம் செய்யும் தவறுகள் நமது நல்வினை மற்றும் தீவினைகளை எப்படியெல்லாம் பாதிக்கின்றன என்பதை நமது ஊனக்கண்களால் காண முடியாது. மதித்து அதன்படி நடந்தால் நன்மை நமக்கே என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. விளைவுகளைச் சந்திக்கத் தாங்கள் தயாராக இருந்தால், கேள்வியே இல்லை - உங்கள் விருப்பம். சனாதன தருமம் யாரையும் அவமானப்படுத்தவில்லை என்பது மட்டுமே நான் சொல்ல விரும்பும் உண்மை!

சிலருக்கு உடல்நலம் குன்றியிருந்தால் அல்லது வயது முதிர்ந்து தள்ளாமை இருந்தால் நிச்சயம் தரும சாத்திரம் விதிவிலக்கு அளிக்கத் தவறியது இல்லை. "குட்டிக்கரணம் போட்டாவது நிறைவேற்று!" என்று யாரும் மிரட்டவில்லை. எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கடைபிடிப்போம். நம் அலுவலகத்தில் ஒரு விதிமுறையை ஒரு நியாயமான காரணம் பற்றி நாம் மீறவேண்டினால் மேலதிகாரிக்கு ஒரு விண்ணப்பக் கடிதம் கொடுக்கின்றோம் அல்லவா? அது போல நியாயமான இயலாமை இருந்தால் இறைவனிடம் மனத்தால் மன்னிப்பு வேண்டுவோம் - இது அவரது ஆணைக்கு நாம் செலுத்தும் மரியாதை. அவ்வளவே.